De nacht was lawaaiig en zeer onrustig. Dat had alles te maken met de bonte avond van de (inter)nationale VW Autoclub. Dat betekende tot diep in de nacht, vanuit diverse richtingen oerend harde muziek tot een uurtje of half 4’s nachts… Het leek toen eindelijk afgelopen maar gelukkig kwam er nog een toegift op standje erg heftig… De muziek / remixen waren op zich best goed maar oorverdovend hard. Ondanks de herrie hebben Jacco en Jasper heerlijk gesapen en ontwaakten uit hun tijdelijke coma.
Vandaag hebben we weer op ons gemak ontbeten en genoten van het ochtendzonnetje.Daarna weer even de nieuw binnen gekomen kevers bewonderd, en daarna met z’n allen richting startplaats Planfait getogen. De parapenters die al in de lucht zaten hadden moeite om boven te blijven, terwijl het op de La Forclaz beter leek te gaan. Ze wilden het echter toch proberen.
Jasper is al eerste gestart, en daarna ging Jeffrey. Het leek niet goed te gaan want zowel Jasper als Jeffrey zakten uit en dreigden weer te moeten landen. Toen Jacco wilde starten zag alles er goed uit tot het moment dat ie los kwam, hij vond het nodig om de bosjes onder de startplek even te bekijken, want ipv omhoog na de start, stortte hij de afgrond in tussen de bosjes. Gelukkig niets aan de hand maar zeer geschrokken Jacco en zijn pent snel uit de bosjes bevrijd. Na even bij gekomen te zijn was ook Jacco snel weer airborne. In de tussentijd heb ik Jasper nog even opgehaald van de landingsplaats om opnieuw te starten.
Na deze enerverende gebeurtenissen zijn Bea en ik, rond een uurtje of 4, naar de boulevard van Menthon Saint-Bernard gereden en daar van een heerlijke namiddagzon en schitterende omgeving genoten.
Op de camping keert langzamerhand de rust weer terug aangezien het VW spul massaal vertrekt. Na wat kokkerellen, vandaag eten we pasta, lekker eten en traditiegetrouw ff na beppen met een borrel in de warme (voor)tent. Het is weer een prachtige dag geweest.